Wpływ środków antykoncepcyjnych na brak miesiączki: Dlaczego niektóre kobiety nie mają miesiączki

Co to jest brak miesiączki?

Brak miesiączki to stan chorobowy definiowany jako brak miesiączki u kobiet w wieku rozrodczym. Istnieją dwa rodzaje braku miesiączki:

  • Pierwotny brak miesiączki występuje, gdy dziewczyna nie dostała pierwszej miesiączki do 15 roku życia lub w ciągu pięciu lat od pierwszych oznak dojrzewania. 
  • Wtórny brak miesiączki jest bardziej powszechny i występuje, gdy kobieta, która miała regularne miesiączki, przestaje miesiączkować przez co najmniej trzy miesiące lub przez sześć miesięcy, jeśli wcześniej miesiączki były nieregularne. 

Przyczyny braku miesiączki mogą być różne i może być ich wiele. Tutaj możemy znaleźć kilka przykładów:

  • Ciąża lub karmienie piersią są główną przyczyną wtórnego braku miesiączki. 
  • Brak miesiączki podwzgórzowej: występuje, gdy kobieta przestaje miesiączkować, ponieważ jej mózg nie wysyła sygnałów do jajników, które spowodowałyby rozpoczęcie miesiączki. Jest to często spowodowane stresem, ekstremalnymi ćwiczeniami (brak miesiączki u sportowców) lub ekstremalną utratą wagi. 
  • Brak miesiączki i PCOS: Zespół policystycznych jajników może powodować brak miesiączki, powodując brak równowagi hormonalnej w organizmie kobiety, przez co cykl menstruacyjny być nieprzewidywalne.
  • Brak miesiączki spowodowany antykoncepcją: spowodowany przez tabletki antykoncepcyjne, które zapobiegają owulacji. Ten rodzaj braku miesiączki jest zwykle bezpieczny i jest dość powszechnym skutkiem ubocznym tabletek antykoncepcyjnych.  
  • Przyczyny anatomiczne: na przykład wrodzone anomalie żeńskiego układu rozrodczego.  

Hormonalny wpływ na krwawienie: Porównanie różnych rodzajów doustnych środków antykoncepcyjnych

Tabletki antykoncepcyjne mogą powodować brak miesiączki, ale to, czy u danej osoby wystąpi brak miesiączki, zależy od wielu czynników, z których jednym jest rodzaj stosowanego doustnego środka antykoncepcyjnego, złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych (COC) lub tabletek zawierających wyłącznie progestagen (POP). 

Najpierw jednak wyjaśnijmy w prosty sposób, na czym polega przyczyna krwawienia miesiączkowego. Każdego miesiąca organizm przygotowuje się do ewentualnej ciąży poprzez zagęszczanie wyściółki macicy, zwanej również endometrium. Estrogen odgrywa kluczową rolę w zagęszczaniu endometrium, podczas gdy progesteron je stabilizuje. Innymi słowy, estrogen stymuluje wzrost wyściółki, a progesteron utrzymuje ją, aby była odpowiednia dla zapłodnionego jajeczka.  

Jeśli do ciąży nie dojdzie, produkcja estrogenu i progesteronu spada, organizm rozumie, że nie potrzebuje wyściółki i usuwa ją. To zrzucanie wyściółki jest tym, co tworzy krew menstruacyjną (kliknij tutaj, aby uzyskać więcej informacji).

Zobaczmy teraz, co dzieje się podczas przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych. 

Z jednej strony, Połączone doustne środki antykoncepcyjne (COC) zawierają zarówno estrogen, jak i progestagen. Ten rodzaj metody antykoncepcyjnej zwykle obejmuje kilka “dni odpoczynku”, czyli dni bez hormonów, w następujących kombinacjach:

  • 21 dni leczenia hormonalnego, a następnie 7 dni bez hormonów
  • 24 dni leczenia hormonalnego, a następnie 4 dni bez hormonów 
  • 84 dni leczenia hormonalnego, a następnie 7 dni bez hormonów

Podczas dni wolnych od hormonów może wystąpić krwawienie z odstawienia. Krwawienie to przypomina miesiączkę, ale jest zazwyczaj lżejsze i krótsze. Dzieje się tak, ponieważ nagły spadek poziomu hormonów powoduje złuszczanie się wyściółki macicy, co powoduje krwawienie. Podczas przyjmowania hormonalne środki antykoncepcyjne, W tym przypadku organizm nie produkuje tak dużo estrogenu i progesteronu, a hormony te są dostarczane przez złożony doustny środek antykoncepcyjny. W tym przypadku endometrium wzrosło i ustabilizowało się dzięki stałemu przyjmowaniu zarówno estrogenu, jak i progestyny podczas dni hormonalnych. Jest to normalna i oczekiwana reakcja podczas stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych w ten sposób. 

Dlatego w przypadku kombinacji złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, w których występują “dni odpoczynku”, prawdopodobieństwo wystąpienia braku miesiączki jest mniejsze. Jednak w przypadkach, gdy złożone doustne środki antykoncepcyjne są przyjmowane w sposób ciągły (bez “dni odpoczynku”), ponieważ nie dochodzi do spadku poziomu hormonów, brak miesiączki występuje znacznie częściej.  

Z drugiej strony, Pigułki zawierające wyłącznie progestagen (POP) zawierają tylko progestyny, które mogą być syntetyczną lub naturalną formą progesteronu. Progestyny działają poprzez tłumienie sygnałów hormonalnych z mózgu, które stymulują jajniki do produkcji komórek jajowych i hormonów, w tym estrogenu. Tłumienie to prowadzi do obniżenia poziomu estrogenu, co skutkuje bardzo cienką wyściółką macicy, która nie może narosnąć na tyle, aby się zrzucić, co prowadzi do braku krwawienia miesiączkowego. Z tego powodu brak miesiączki występuje nawet w przypadku uwzględnienia “dni odpoczynku” podczas przyjmowania POP. Efekt ten może się jednak różnić u poszczególnych kobiet.

W związku z tym zwykle POP powodują brak miesiączki częściej niż złożone doustne środki antykoncepcyjne i mają bardziej nieregularne krwawienia.

Brak miesiączki jest normalną reakcją na hormonalne środki antykoncepcyjne i nie jest szkodliwy. Jeśli jednak brak miesiączki utrzymuje się po odstawieniu środka antykoncepcyjnego, określa się go jako brak miesiączki po pigułce, co może wymagać dalszej oceny przez lekarza.

Korzyści z indukowanego braku miesiączki

Podczas gdy złożone doustne środki antykoncepcyjne (COC) i pigułki zawierające wyłącznie progestagen (POP) są wskazane do stosowania jako metoda antykoncepcji, wywołany brak miesiączki może być uważany za korzystny efekt, szczególnie w przypadku leczenia niektórych schorzeń i nie wskazuje na problem z samymi środkami antykoncepcyjnymi.

Poniżej wyjaśnimy, jak działają niektóre z tych korzyści.

  • Endometrioza

Endometrioza to stan, w którym kobiety doświadczają między innymi bólu miednicy, obfitego krwawienia, niepłodności i zmęczenia. Definiuje się ją jako obecność tkanki endometrium poza macicą, co powoduje stan zapalny i uszkodzenie tych obszarów. Jak widzieliśmy wcześniej, estrogen promuje wzrost endometrium, w tym tkanki poza macicą u osób z endometriozą. Dlatego też endometrioza jest chorobą zależną od estrogenu, co oznacza, że wysoki poziom estrogenu może pogorszyć objawy, dlatego też progestyny są często stosowane w celu zmniejszenia poziomu estrogenu. Rozrzedzenie wyściółki macicy za pomocą progestyny może pomóc złagodzić objawy endometriozy, dzięki czemu indukowany brak miesiączki jest korzystnym efektem ubocznym.

  • Zespół policystycznych jajników (PCOS)

PCOS jest zaburzeniem hormonalnym spowodowanym nadmierną produkcją androgenów (męskich hormonów) przez jajniki i charakteryzuje się licznymi torbielami na jajnikach. Główne objawy to nieregularne miesiączki, nadmierne owłosienie i trądzik.

Wywołany brak miesiączki za pomocą tabletek estrogenowo-progestynowych pomaga obniżyć poziom androgenów poprzez hamowanie produkcji tych hormonów przez jajniki. Ta redukcja androgenów może poprawić objawy, takie jak trądzik i nadmierny wzrost włosów.

  • Obfite krwawienie miesiączkowe

Wywołany brak miesiączki, często osiągany za pomocą POP, zmniejsza grubość wyściółki macicy. Cieńsza wyściółka skutkuje mniejszą ilością tkanki do zrzucenia podczas miesiączki, co prowadzi do słabszego krwawienia lub jego braku.

  • Redukcja stresu

Wywołany brak miesiączki może pomóc zmniejszyć stres poprzez wyeliminowanie objawów związanych z miesiączką, ustabilizowanie poziomu hormonów i zapewnienie ulgi psychologicznej. Może to prowadzić do bardziej stabilnego stanu emocjonalnego i poprawy jakości życia. 

Brak miesiączki podczas stosowania środków antykoncepcyjnych może czasami prowadzić do przekonania, że pacjentka może być w ciąży. Jeśli jednak środek antykoncepcyjny był stosowany prawidłowo, prawdopodobieństwo zajścia w ciążę jest bardzo niskie. Niemniej jednak, jeśli istnieją jakiekolwiek wątpliwości, zaleca się wykonanie testu ciążowego i skonsultowanie się z lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej w celu potwierdzenia i uzyskania dalszych wskazówek.